Үпкәләмә (икенче вариант)
Таң атканда чык бөртекләрендә
Якты нурлар уйный җем-җем килеп.
Үпкәләмә, иртән йокылардан
Уянганда күз яшемне күреп.
Песня на букву: Ү
Үпкәләмә миңа
«Ялынырсын әле!» — димә,
Миңа ачу саклама…
Яратуны өмет итмә,
Минем күңел — башкада!
Сөю газабында янма,
Якын алма җаныңа?!
Җавабымны дөрес аңла,
Җитәр, миңа табынма?!
Үпкәләсәң, әйдә, үпкәлә
Ялгыз узган язлар, синсез аткан таңнар,
Күңелләргә кергән көз моңы.
Онытылган инде тәүге сөйгән ярлар,
Дөнья мәшәкате өй тулы.
Үрдәкләрем-дүдәкләрем
Яктырып уянды таң.
Вак-вак атлап сукмактан
Китте чибәр Нәсимә
Үрдәкләр фермасына.
Үпкәләп калган шикелле
Болында былбыл моңлана,
Бәгерне өзеп-өзеп.
Ялгызлыктан җан сызлана,
Булырмы икән түзеп?
Үкенечкә
Ялгыз идем, таптым сине,
Үзем дә сизми калдым.
Даръялардан тартып алып,
Үтларга илтеп салдым.
Үкенечле сөю хисләре
Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар —
Булды, ахры, минем ялгышым.
Үкенмим
Үкенмимен яшьлегемдә
Өзелеп сөйгәнгә сине.
Сөю шатлыклары биреп,
Канатландырдың мине.
Үкенмә
Кешеләргә биргән бәхет
Безгә язмаган.
Язмыш безне мәхрүм иткән
Сөю-назлардан.
Юлларыбыз төрле якка
Адашып киткән.
Аерым-аеры гел заяга
Гомерләр үткән.
Үп мине
Ничек каратырга,
Чынлап яратырга
Җитми сүзләр генә,
Мәхәббәт аңлатырга сиңа.
Көнләшсен йолдызлар,
Йөрәктә сөю бар.
Бәхетемә жирдә
Минем өчен туган яр
Син генә, син генә…
