Шәҗәрә
Җиде буын бабамнарның
Исеме югалмасын.
Зур бабамнар тырышыплар
Төзегән шәҗәрәсен.
Кемнәр-кайчан туган-үлгән,
Кайсы гасыр яшәгән,
Барысын да тарих итеп
Ак кагәзьгә теркәгән.
Җиде буын бабамнарның
Исеме югалмасын.
Зур бабамнар тырышыплар
Төзегән шәҗәрәсен.
Кемнәр-кайчан туган-үлгән,
Кайсы гасыр яшәгән,
Барысын да тарих итеп
Ак кагәзьгә теркәгән.
Бар яхшылык, бар яктылык
Бары тик әнкәйләрдән.
Саклый аналар догасы
Каза һәм бәлаләрдән.
Әнкәйләрнең фатыйхасы —
Юлларда олы ярдәм.
Әнкәң аяк асларында —
Оҗмах ишеге, Адәм!
Ырынбур далалары,
Кайда сез татар-башкортның
Таралган балалары?
Ырынбур далалары,
Бу дала балаларының
Эй ерак аралары.
Бу дөньяда барчабыз да,
Без адәм балалары.
Гасырлар аша күрәбез,
Кан, сугыш, яраларны.
«Авыл бетә икән, үлә…» дигән
Хәбәр йөри. Бу бит чи ялган!
Тырыш, уңган, моңлы авыл халкы
Дөньяларны гомер туйдырган.
Үкенмимен яшьлегемдә
Өзелеп сөйгәнгә сине.
Сөю шатлыклары биреп,
Канатландырдың мине.
Инде үзем күптән ана булдым,
Улларыма бирәм җылымны.
Иңнәремдә, әнкәй, һәрчак тоям,
Синең назлы, йомшак кулыңны.
Үкенүләрдән тора үткән еллар,
Ә шулай да килә кайтасы.
Чая яшьлек калган аланнарга,
Яланаяк тагын басасы.
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне,
Талгын гына искән жил белән.
Җилләр сиңа
Ахры җиткергәндер,
Сагышларым кайтты жыр белән.
Куптән инде,
Сине кургәнем юк,
Хәбәреңне хәтта ишетмим.
Тик мин беләм,
Йөрәгемне беләм,
Беркемне дә бутән ишетми.