Җилләргә
Сагыштан саргайганнарга
Кайгырып көн-төннәрен.
Илтегез, җитез җилләрем.
Хуш исләрен гөлләрнең.
Сагыштан саргайганнарга
Кайгырып көн-төннәрен.
Илтегез, җитез җилләрем.
Хуш исләрен гөлләрнең.
Ялгыз идем, таптым сине,
Үзем дә сизми калдым.
Даръялардан тартып алып,
Үтларга илтеп салдым.
Үзем генә белгән юллар белән
Төшләремә кереп керәсең.
Сиңа гына сөйләр сүзләрем (серләрем) бар,
Бар әле, бар сине күрәсем.
Биш баламның бересе кайтыр диеп
Өстәлеңдә чәең суынмый.
Синең фатыйхаңны алмый чыксам
Ни өчендер юлым уң булмый.
Язмыш мине еракларга илтте,
Ераклашты безнең аралар.
Улың (кызың) синнән төңелде, дип, әнкәй,
Күңелеңә салма яралар,
Үпкәләрдән , зинһар, арала.
Таң атканда чишмәләргә төшәм
Кар тулган да күңел сафлыкка.
Хыялларың яктыргандай тула
Иске йөрәк тулы сандыкка.
Куш тирәккә куш яулыклар бәйләдем мин,
Куш шатлыклар булып җилберләсен өчен.
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Тирәкләргә башым идем иртә-кичен.
Күптән көтә идем сине, күптән,
Күп елларга инде уралып.
Күңелемнең чәчкә аткан язы,
Җәйләрендә син бит булмадың.
Көз сәламен әйтеп җилләр исә,
Серле сагыш мили күңелне.
Суынмасалар да язгы хисләр,
Ярсу йөрәк бераз сүрелде.
Тауларың күккә олгашкан,
Үзәктә үзәннәрең.
Йөрәгем аша аткандай,
Җилемем, Җигәннәрем.