Үтәм әле урамнардан (беренче вариант)
Өфе урамнары матур,
Күңелгә күчкән яме.
Матурлык урамын ямьләп,
Тагын бер үтәм әле.
Өфе урамнары моңлы,
Җырга тулышкан мәле,
Өфенең җыр урамыннан
Бер җырлап үтәм әле.
Өфе урамнары матур,
Күңелгә күчкән яме.
Матурлык урамын ямьләп,
Тагын бер үтәм әле.
Өфе урамнары моңлы,
Җырга тулышкан мәле,
Өфенең җыр урамыннан
Бер җырлап үтәм әле.
Яз да сайрый, көз дә сайрый
Бер нәни кош бакчамда.
Шул кошны сагынып кайтам,
Кая гына барсам да.
Үз ягыма кайтсам, җиргә ятып,
Тыңлар идем үлән үскәнен,
Тыңлар идем чалгы тавышларын,
Кичке җылы җилләр искәнен.
Үтенәм, кагылма җаныма,
Чакырма син туган ягыңа.
Бармасны син минем беләсең,
Әйләнсен ялкынга, диясең.
Ә мин сине көтмим,
Назлар өмет итмим.
Үтте инде, үтте ул чаклар.
Кабатланмый бит ул,
Кабат янмый бит ул
Үткәннәрдә яккан учаклар.
Күңелемдә яшерелгән
Хисләремне сизмиләр,
Йөрәгемне кая куярга да
Белми йөргән мизгелләр.
Эзләмә син мине, эзләмә,
Йөрер юлларымда күзләмә.
Болай да бит йөрәк ярасы
Бигрәкләр озак төзәлә.
Үтте яшьлек юләрлеге,
Булмаганда йөгәнлеге.
Назларымнан торган язым,
Моңнарымны калдым язып.
Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!
Үрмәкүч аулары булып
Битләргә сарылмагыз,
Мәхәббәт җимешләренә
Өлгерми кагылмагыз.