Безнең гомер (беренче вариант)
Таңдан искән җилләр кебек,
Гомерләр узып бара.
Безнең гомер әйтерсең лә
Күз ачып йомган ара.
Тәгәри гомер йомгагы,
Юлларны саный-саный.
Тотам димә ул йомгакны,
Тәгәри, һич туктамый.
Таңдан искән җилләр кебек,
Гомерләр узып бара.
Безнең гомер әйтерсең лә
Күз ачып йомган ара.
Тәгәри гомер йомгагы,
Юлларны саный-саный.
Тотам димә ул йомгакны,
Тәгәри, һич туктамый.
Җырга салып хат җибәрәм, Фатыймам!
Җыр сөюче дусларым артыннан.
Ерак, бик ерак җирләрдән.
Ут эчендәге илләрдән —
Өзелеп сәлам сиңа Басыйрдан.
Очрашып бер утырулар,
Гомернең бизәкләре.
Хушлашу мизгелләре,
Өзәдер үзәкләрне.
Беркемнәрге бирмәм,
Ташламамын диеп,
Кулларыңа алдың син мине,
Мин синеке идем,
Син минеке идең,
Бу көн иде безнең туй көне.
Туган көнең белән дускай,
Котларга килдем сине.
Бүләк алып килә алмамын,
Гафү ит инде мине.
Карлыгач канатлы егет,
Сандугач тавышлы кыз
Кайсы йолдыз асларында
Очрашып кавыштыгыз?
Җыелган туган-тумача,
Өстәлләрдә хөрмәт-сый.
Кавышалар яшь йөрәкләр,
Бүген бара бездә туй.
Йөрәк әрнеп, сыкрап сызлаганда,
Яме бетсә барыр юлларның,
Бер җылы сүз җитә,
Бер җылы сүз җитә,
Җылы сүзе җитә дусларның.
Җыр яратам, ярсып бер җырласам,
Канатлам, күккә ашам мин.
Туган җиргә шатлык — бәхет яулап,
Ал таң булып, сызылып атам мин.
Сиңа кайткач, бик җырлыйсым килә,
Җырларым да бетмәс-төкәнмәс.
Җырламасам әгәр, туган авылым,
Сиңа биргән вәгъдәм үтәлмә