Кыр казларын бергә каршылыек

Кыр казларын бергә каршылыек,
Күл өстендә яткан басмада.
Казлар белән язлар ташып килә,
Язлар белән сөю башлана.

Онытмадым

Сарыларга салган каеннарны
Ничә тапкыр кочып үпмәдем.
Онытыл, дип ничә кабат әйттем
Ә син, ә син җаннан һаман китмәдең.

Хушлашма (өченче вариант)

Чакыр мине, чакыр, бир кулыңны.
Кайларга диеп тә сорама.
Ялгызымны гына җибәрсәң (калдырсаң),
Югалырмын, юлын таба алмам.

Китмә син

Сөйләшеп сүзләр дә бетмәгән,
Җырлыйсы җырлар да бар әле,
Китмә син үпкәләп, китмә син,
Янымда мәңгегә кал әле!

Бүләк иттем таңның…

Таң чыкларын иртән
Бүләк иттем, иркәм,
Алар чөнки керсез, пакь чыклар.
Кочып сиңа бирдем
Таң җилләрен җирнең,
Чөнки иртән җилләр саф чаклар.