Җиләк җыя әнкәй болында (беренче вариант)

Ак яулыгын артка бәйләп,
Пешкәннәрен генә сайлап,
Җиләк җыя әнкәй болында.
Чиләге дә матурырак
Җиләге дә алсуырак
Күренә бит аның кулында.

Безне назлап үстердең син,
Яшәр өчен көч бирдең син
Кояш кебек балкыткан саен.
Гомеремнең һәр бер язы,
Ак чәчәкле җиләк таҗы,

Тормыш, исәнме!

Бу язда да, тагын бу язда да
Шомырт чәчәкләрен иснәдем.
Чәчәк алып килде бу кем дисәм,
Син икәнсең, Тормыш, исәнме!

Гөрләшеп яшикче, дусларым! (икенче вариант)

Күңелне тут ала,
Гомерләр туктала,
Гаиләдә татулык булмаса.
Җырларың сагыштан,
Еларсың ялгыштан,
Тормышта ярыңнан уңмасаң.

Землянкада

Йөрәк типкән саен дәшәм аңа,
Күз алдымнан китми иркәм бер.
Тик мин генә шулай сагынам микән,
Ул да мине уйлый микән бер?

Галимә җыры

Агыйделкәй буйлап бер сал килә,
Яркайларга бәрелә дулкыны;
Яшьлек гомеремне йотармыни
Караңгы да тормыш упкыны?