Тәгәрәп лә китте йомгагым
Тәгәрәп лә китте йомгагым,
Эзләп табып кире чорнадым.
Йөрмәс дидем лә бик баш ваттым,
Вакытларны булмый туктатып.
Тәгәрәп лә китте йомгагым,
Эзләп табып кире чорнадым.
Йөрмәс дидем лә бик баш ваттым,
Вакытларны булмый туктатып.
Ялгызлыкта узган минутларым,
Җан өшеткеч бозлы кар сымак.
Син янымда булсаң, көз дә, кыш та
Гөл-чәчәкле, нурлы яз сымак.
Күпме таңнар сөеп уятты да,
Төннәр булып качып киттеләр.
Маңгаема еллар бер-бер артлы
Каеп-каеп чигү чиктеләр.
Добавлено Almaz в Втр, 06/08/2013 — 18:46
Кайда барма чын дусларны табам,
Дуслар белән озын юл кыска,
Әллә җирдә дуслар күп булганга,
Мин тормышка гашыйк, томышка.
Бер бересен өзлеп сөйгәннәрне,
Гайбәт утларына салмагыз!
Кагылмагыз, зинһар, пычратмагыз,
Сөю бит ул — сафлык, аңлагыз!
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Нинди генә җилләр исми,
Ә тормыш гөрләй һаман.
Гомер генә алга бара
Тибрәлгән яфрак сымак.
Зәңгәр һаваларда йөзгән
Ак болытларга кара.
Ак болытларга атланып
Балачак үтеп бара.
Артта кала кышның бураннары,
Җанга тигән ачы еллар кала;
Юлда кала яшьлек, яулык болгап,
Гомер дигән пар ат алга чаба.
Әйтерсең дә безгә санамыйча, Үлчәмичә гомер бирелгән. Яшьлегемдә син кадерле бүләк, Аермасы язмыш ярымнән. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең дә ике бу гомер. Учларга утын өстик әле без, Ялкынланып янсын күмерләр. Бездән соңда язлар килә Кабатланыр җырда гомерләр. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең … Читать далее