Гөлбишек
Сайлап алып матур төсләр
Күңелем түрләреннән,
Үрим әле гүзәл бишек
Сөюем гөлләреннән.
Сайлап алып матур төсләр
Күңелем түрләреннән,
Үрим әле гүзәл бишек
Сөюем гөлләреннән.
Чәчәкләр сула дип, гомерләр уза дип,
Көз килде җиргә дип моңланма.
Кадерләрен белеп алтындай гомернең
Син яшәп калырга соңлама.
Гомерләр үтмәгән, көз әле җитмәгән,
Елыйбыз, көләбез — яшибез бит әле.
Ямь сибелә,
Нур төшсә энҗегә.
Син булганга
Туганмын дөньяга!
Иң изге хисләрнең
Чәчкә аткан чагы
Кабызып җибәрик
Гаиләбез учагын
Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,
Кош булып очып килдем Казанга,
Сөйгән ярым, сине сагынып.
Сагындыңмы син дә, зарыктыңмы?
Моннан болай китмә калдырып!
Кем иркәли чәчләремне
Җилме, әллә син микән?
Уян, бәгърем, уян, дип
Эндәшүчем син икән.
Безнең иртәбез башлана
Тәмле чәй һәм коймактан.
Бүген дә сине йокыңнан
Коймак исе уяткан.
Ак чәчкәләр миңа бүләк иттең,
Ак сөюләр белән сөйдердең.
Ник соң, иркәм, хыянәтең белән
Гомерлеккә кара көйдердең?
Бер күрүдә сиңа гашыйк булдым,
Гашыйк булып яшимен әле дә.
Шундый назлы карашларың синең.
Наз булганга яшәү ямьле дә.
Кил, бер күрешеп сөйләшик дисәң,
Идел-диңгезләр кичәр идем мин.
Таңнан уянып, карлыгач кебек,
Синең яныңа очар идем мин.