Кияүгә чык бары яратып
Уянасың күреп төшләреңдә,
Күзең төшкән диеп берәүгә.
Юк, ашыкма, «кирәк син» дип кенә,
Иртәрәктер сөям дияргә.
Уянасың күреп төшләреңдә,
Күзең төшкән диеп берәүгә.
Юк, ашыкма, «кирәк син» дип кенә,
Иртәрәктер сөям дияргә.
Кайда син, тавыш бир, яшьлегем юлдашы,
Бергәләп үтелгән иң тәүге юл башы.
Әгәр син күгәрчен күрмәсәң,
Кунакта булмасам иркәмдә,
Кунмас та идең бит каршыма,
Бу ямьле, кояшлы иртәдә.
Яшь вакыт ул — ямьле вакыт,
Гомереңдә бер генә.
Янсаң, көйсәң, «Уф» та димә,
Тик уйна да көл генә!
Күккә менеп алыр идем, Ай өстәрендә булсаң. Сине барыбер табыр идем, Гел читләреңдә булсаң. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең кояш җылысы, Мең кояш яктылыгы. Тормышымның матурлыгы, Син яшәүем мәгнәсе. Җир җиһан да, син бергенә, Бердән — берем Зөһрәм. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең … Читать далее
Ике җилкән ике диңгездә
Ике очкын ике йөрәктә
Бергә берләштерик аларны
Кабындырыйк ялкын йөрәктә
Идел суына карыймын,
Каеннар арасыннан.
Дулкын-дулкын булып ага,
Гомерем ага сыман.
Сагындырма, Гөлфиям,
Ялындырма, Гөлфиям.
Күзләреңнән иркәләп,
Адашам мин бит, диям.
Язлар инде минем артта калды,
Сагынырга калды гөлләрем.
Болотларның җиле моңсуланды,
Гел кояшлап тормый көннәре.
Көлә-көлә ел да килгән яз сибелгән
Күзләреңне сирпеп кара әле.
Карашыңнан ялкын үрләп, үзем теләп
Янасылар бар бит, бар әле.