Әллә күрешәбез, әллә юк (икенче вариант)
Башка төшкән кайгы-шатлыкларны
Әллә бүлешәбез, әллә юк.
Озат мине, озат, кайта алмам озак,
Әллә күрешәбез, әллә юк.
Башка төшкән кайгы-шатлыкларны
Әллә бүлешәбез, әллә юк.
Озат мине, озат, кайта алмам озак,
Әллә күрешәбез, әллә юк.
Авылымнан чыгып киткән чакта,
Туган якның күркәм төсе дип,
Ак каенлы ак чишмәгә килдем,
Хушлашыплар китәр өчен дип.
Сез дип талпына күңелем,
Дусларым — якыннарым!
Сезнең өчен җырлыймын мин
Җырларның асылларын.
Чияле тау…Юкә урманы…
Бәпкә үлән баскан урамы…
Кышкы көннең салкын бураны…
Мин шушында, дуслар, туганмын.
Шушы җирне, шушы һаваны
Иң тәүбашлап күргән күзләрем.
Шушы җиргә пичәтләнеп (яргаланып) калган
Кеп-кечкенә тәпи эзләрем.
Күп җирләрне иңләп-буйладым,
Тик шулай да урау юлларым,
Юлларымнан бигърәк уйларым
Шушы җиргә мине тарталар.
Ул коткарыр, ул арчалап калыр,
Бәлә-казаларга юлыксам.
Кеше диеп мине йөретмәгез
Шушы җирне әгәр онытсам.
Бу дөнъяның көзләре дә матур…
Киткән коштар, әйдә, китсеннәр,
Үткән гомерең кире кайтмас, диеп,
Баш очымнан, әйдә, үтсеннәр.
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,
Ал булаеммы сиңа,
Гөл булаеммы сиңа,
Ефәк чәчләреңнән сыйпар
Җил булаеммы сиңа?!
Күгәрченкәй егылып төшкән
Мәчет мәндәрләренә.
Кыз бала тугач та ята
Кайгы мендәрләренә.
Яу кырлары күптән инде тынды,
Яу эсләрен еллар күмделәр.
Шул кырларда ятып калганнар мы,
Еллар аша илтер күңелләр?