Әллә күрешәбез, әллә юк (икенче вариант)

Башка төшкән кайгы-шатлыкларны
Әллә бүлешәбез, әллә юк.
Озат мине, озат, кайта алмам озак,
Әллә күрешәбез, әллә юк.

Әйләнепләр кайтсам

Авылымнан чыгып киткән чакта,
Туган якның күркәм төсе дип,
Ак каенлы ак чишмәгә килдем,
Хушлашыплар китәр өчен дип.

Туган җирем (беренче вариант)

Чияле тау…Юкә урманы…
Бәпкә үлән баскан урамы…
Кышкы көннең салкын бураны…
Мин шушында, дуслар, туганмын.
Шушы җирне, шушы һаваны
Иң тәүбашлап күргән күзләрем.
Шушы җиргә пичәтләнеп (яргаланып) калган
Кеп-кечкенә тәпи эзләрем.

Күп җирләрне иңләп-буйладым,
Тик шулай да урау юлларым,
Юлларымнан бигърәк уйларым
Шушы җиргә мине тарталар.
Ул коткарыр, ул арчалап калыр,
Бәлә-казаларга юлыксам.
Кеше диеп мине йөретмәгез
Шушы җирне әгәр онытсам.

Киткән кошлар кайтыр ул!

Бу дөнъяның көзләре дә матур…
Киткән коштар, әйдә, китсеннәр,
Үткән гомерең кире кайтмас, диеп,
Баш очымнан, әйдә, үтсеннәр.

Бу җырымны сиңа багышлыйм (беренче вариант)

Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,

Кайтмадыгыз туган илләргә (икенче вариант)

Яу кырлары күптән инде тынды,
Яу эсләрен еллар күмделәр.
Шул кырларда ятып калганнар мы,
Еллар аша илтер күңелләр?