Әллә күрешәбез, әллә юк (беренче вариант)
Башка төшкән кайгы-шатлыкларны
Әллә бүлешәбез, әллә юк.
Озат инде, озат, кайта алмам озак,
Әллә күрешәбез, әллә юк.
Башка төшкән кайгы-шатлыкларны
Әллә бүлешәбез, әллә юк.
Озат инде, озат, кайта алмам озак,
Әллә күрешәбез, әллә юк.
Чит җирләргә киткән кошлар сыман
Ак болытлар ага еракка.
Үз — үземне тыеп кына торам
Очар идем мин дә шул якка .
Ак болытны юлдаш итәр идем
Хәлләремне алар аңласа .
Шул болытлар белән китәр идем,
Туган — үскән җирләр калмаса.
Әти ясаган кабада
Җеп эрлим җырлый-җырлый.
Кулымда әни орчыгы
Әйләнә зырлый-зырлый.
1. Сабый чактагыдай, иркәләнеп,
Алларыңа башым салыймчы?
Үзем күптән әни булсам да мин,
Нәни кызың булып калыймчы?
Дугаларга чиккән сөлге бәйләп,
Моңлы кыңгыраулар чыңлатып,
«Авыл көе»н җырлап чыгып киттем,
Унсигезем калды озатып.
Үтте гомер күмер чабып,
Чабалмадык атларда.
Газиз башлар читтә йөрде,
Ярлар калды ятларга.
Ялан тәпи баскан эзләремнең
Җылысына карлар яугандыр,
Авыл башындагы нәни инеш
Кар көртенә күмелеп калгандыр.
Кулларында тальян гармун
Өздерә үзәгемне.
Әйтмәсәң дә белеп торам
Сиңа тиң түгелемне.
Сайлап алып матур төсләр
Күңелем түрләреннән,
Үрим әле гүзәл бишек
Сөюем гөлләреннән.
Тәгәри тормыш арбасы,
Ай үтәсен көн үтә;
Язны кичеп, җәйне гизеп,
Гомер көзенә җитә