Таган
Безне кем дә аңламастыр,
Таралмастыр томан да…
Көзге таңда ике ялгыз
Атынабыз таганда.
Гүя безнең хәлләрне дә
Аңлый көзге таң гына.
Ике ялгызак кавышса,
Куш бәхет, ди, табыла.
Авторы на букву: Г
Табышмак
Бер җылы сүзең, татлы сүзең
Көч бирә, нур өсти күңелемә.
Мәңгелек йолдызлар булып син
Сибелдең бар дөньям күгенә.
Сөю нуры
Сизәсеңме икән үзең шуны?..
Мин әйтмичә генә яратам…
Җиткәндә дә гомерләрнең соңы,
Син булырсың минем йөрәктә…
Сөю килә
Ашкына поезд, ашкына,
Каршы килә яшел кыр.
Әй сөюем, олы юлдай,
Мине үзеңә чакыр.
Сөю генә кала йөрәкләрдә
Бүләк итмим сиңа йолдызларны,
Таңнар аткач алар югала.
Вәгъдә итмим сиңа әллә ниләр,
Сүзләр дә бит бер мәл онытыла.
Сөйгәнемнең чәче сары
Сөйгәнемнең чәче сары,
Сары майлап тарыйдыр.
Сандугач та сары, бәлки
Шуңа моңлы сайрыйдыр.
Соңгы күрешү
Айлы кичтә очраштык без,
Су буйларын буйладык.
Сөйләшеп сүзләр бетмәде,
Таң атканын тоймадык.
Соң инде (беренче вариант)
Кошлар моңын тыңлыйм, сахраларда
Ак чәчәкләр өздем үрелеп.
Сиңа әйтер сүзем күп калды бит,
Чәчәк арасына төрелеп.
Соң инде (икенче вариант)
Кулларыңда зәңгәр чәчәк иде,
Кулым кысып мине котладың.
Шушы көннән башлап күзләреңне
Күзләремнән алмый башладың.
Сиңа килдем, иркәм
Сиңа килдем, иркәм,
Үткән юлларымның!
Саный-саный ерак чакрымнарын.
Килдем, тормышымда кичеп язмышымның
Шатлыкларын, көчле ялкыннарын.
