Төшләремә керә алан
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
Хатлар көтмә, хат язалмам,
Ятлар кулына керер.
Минем хат булып кичләрен
Тәрәзәңә ай килер.
Чыксаң таңда иңнәреңә
Салып зәңгәр шәлеңне,
Таң җилләре килеп сөйләр
Сиңа минем хәлемне.
Кояш нуры булып,
Чишмәдәй ургылып,
Күңелемә минем
Килдең сөю алып.
Ике җанны хисләр кавыштыргач,
Бер бөтенгә алар әйләнә.
Юллар да бер, уйлар да бер була,
Чәчләре дә чәчкә бәйләме.
Эзләде, үз тиңемне эзләде,
Өметен өзмәде,
Үз ярымны эзләде җаным…
Эзләдем, күпме еллар эзләдем,
Якты булды хыялым,
Сагынышлар эзләдем аңы…
Агыйделкәй ташкан,
Ярларыннан ашкан,
Үзәннәрне күмгән язгы су.
Күкрәп язлар килә,
Күктә кояш көлә,
Тик нигә соң һаман ямансу (Тик нигәдер миңа ямансу)?
Бу дөнъяның бөтен яме
Кызлар булган җирләрдә.
Кызлар сулар сипмәсәләр
Чәчәк атмый гөлләр дә.
Юлларыма ак томаннар
Ак пәрдәләр корганнар.
Сөйгәнемне эзләп киләм,
Таралыгыз, томаннар,
Таралыгыз, томаннар!
Болытларга карыйм сагынганда
Болытларга карыйм сагынганда
Куанычны күктән алам мин
Офыкларга йолдыз атылганда
Офыкларга йолдыз атылганда
Ярчыкларын эзләп табам мин
Офыкларга йолдыз атылганда
Офыкларга йолдыз атылганда
Ярчыкларын эзләп табам мин