Сиңа килдем (беренче вариант)
Йөрәгемнең чакыруын
Ишетеп килдем менә
Ә син минем күңелемне
Өшетеп көлдең генә.
Йөрәгемнең чакыруын
Ишетеп килдем менә
Ә син минем күңелемне
Өшетеп көлдең генә.
1. Сагынып көтәм сине, ярым,
Заргып көтәм, тиз кайт, жаным,
Синсез миңа бик куңелсез,
Ах, бик куңелсез!
Күзләребез күрешкәндә
Ул нинди мизгел иде?!.
Яшьнәде дә, йөрәкләрдә
Уртак сер яшеренде.
Күземә карыйсың,
Ниләрдер уйлыйсың.
Бу караш бик серле,
Бик серле, сөйкемле.
Уйланма шул тиклем,
Кайгырма, сөеклем,
Гомергә без бергә
Булырбыз бәхетле.
Өмет өзми, көтеп алган
Син бит олы табышым!
Синең белән, бәгырькәем,
Тулыланды тормышым.
Күк күкрәтеп, яшеннәр яшьнәтеп,
Дулап килгән давыл шикелле,
Минем тыныч, гамьсез язмышыма
Килеп кердең кинәт бер көнне.
Күзләреңдә диңгез төсен күрәм,
Чәчләреңә көмеш сибелгән.
Син яратсаң, бүген ярат мине,
Безгә гомер бик аз бирелгән.
Таңда сүнсә кич кабына
Күк йөзеңдә йолдызлар.
Йолдыз янар минем йөрәк
Гел сине сагынып сызлар.
Ни генә булса да арада,
Син минем ин соңгы сөюем,
Син минем ин соңгы мәхаббәт,
Иң соңгы януым, көюем…
Бу дөньяда чибәрләр күп,
Сөйкемлеләр аз, диләр.
Син чибәр дә, сөйкемле дә,
Кемгә насыйп яр икән?!.