Матур да соң җәйләре!
Якын гына әрәмәдә
Сайрап тора кошлары.
Хөрмәт итеп яшәү язсын
Сезне-якын дусларым!
Якын гына әрәмәдә
Сайрап тора кошлары.
Хөрмәт итеп яшәү язсын
Сезне-якын дусларым!
Эзләсәм дә таба алмам
Күңелемә дәва.
Ак чәчәкләр булып җиргә
Күбәләк кар ява.
Бу басулар, иркен кырлар
Туган илдәй кадерле.
Туган-үскән җиркәйләргә
Багышлыйбыз гомерне.
Тәлгәш-тәлгәш миләш пешкән,
Ботаклары сыгылып төшкән.
Җем-җем кара тәлгәшләре,
Тәмле микән миләшләре?
Җил сызгыра морҗа башларында
Тәрәзәләр каткан бозланып
Хуҗа булып җирдә буран йөри
Эшләп йөри җиңен сызганып!
Быел язлар шактый иртә килде —
Чәчкә атты шомырт бәйрәмгә,
Шул ук көнне бөртек-бөртек карлар
Сибелделәр, охшап сәйләнгә.
Бөтерелеп, ап-ак карлар ява,
Ап-ак сагыш ява тын гына.
Яңа елның бураннары белән
Каршы алам, чыгып юлыңа…
Көзен киткән сыерчыклар, әнкәй
Быел язын кабат кайттылар
Бакчабызда алмагачлар, әнкәй
Тагын ап-ак чәчәк аттылар
“Кеше китә — җыры кала”, — диләр,
Бер җыр калсын әле бездән дә.
Ул җыр җанга шатлык булып керсен,
Кояш булып кунсын йөзләргә.
“Кеше китә — җыры кала”, — диләр,
Бер җыр калсын әле бездән дә.
Ул җыр җанга шатлык булып керсен,
Кояш булып кунсын йөзләргә.