Су буенда
Су буенда, уйга талып,
Талларны тибрәтәсең.
Көйгә салып уйларыңны,
Әйт, кемне уятасың?!
Риф Гатауллин
Кояш дуслары
Бу басулар, иркен кырлар
Туган илдәй кадерле.
Туган-үскән җиркәйләргә
Багышлыйбыз гомерне.
И Идел, Иделкәем
Кайттым Идел буйларына,
Ярларына иелдем.
«Бәгърем» дип дәште миңа,
Һәр дулкыны Иделнең.
Хушлашырга ашыкма
Хушлаштың да китеп бардың,
Аерылу авыр бит…
Күзләреңнең нурын
Йөрәгемә салыйм,
Тукта, дустым, сабыр ит!
Ялгыз калып кара
Яшьләр тулса күзләреңә,
Шикләр туса күңелеңдә,
Өметләрең кинәт сүнсә,
Булалмабыз бергә, дисәң.
Ялгыз көймә (икенче вариант)
Берни сорама, тын гына
Күземә кара, ярым:
Күзләрдән дә белеп була
Күңелдә ниләр барын.
Ялгыз көймә бөтерелә
Һәм чайкала Иделдә.
Зур дулкыннар күтәрелә
Күңелемдә минем дә!
Безгә дөнья дәшә
Яну-дөрләү, уйнау-көлү — туган-үскән якта.
Үзе бәхет икән җырлау, дустым, синең хакта.
Шаяр әле, уйна әле, елмай әле тагын,
Күңелеңә күзләремнән нурлар җыяр чагың.
Балтачым (икенче вариант)
Чыксам иркен болыннарга,
Мин сокланып туялмыйм.
Якташларым, сезнең җаннан
Матурлыклар җыям мин.
Черуки
Каурый-каурый канат кош булсам да,
Мин сандугач-былбыл түгелмен.
Былбыл тавышы кебек тавышым да юк,
Ә шулай да җырлый күңелем.
Тик бәхетле ит кенә
Йолдыз ява өстебезгә,
Йолдыз ява ишелеп
Ишетәсеңме, бәхет кага
Сөюебез ишеген
Сөюебез ишеген.
