Җырда булмый алдашып
Кошлар да юлчы дөньяда,
Кошның да үз язмышы.
Юллар җырлы, җырлар — моңлы,
Җырда булмый ялгышып.
Кошлар да юлчы дөньяда,
Кошның да үз язмышы.
Юллар җырлы, җырлар — моңлы,
Җырда булмый ялгышып.
Яратам, дип әйтүчеләр куптер,
Җиңел генә, бик тиз ышанма.
Куңелеңнең серле йомгакларын,
Чит-ятларга сөйләп бушанма.
Оныта алмыйм һаман,
Газапланам, янам,
Инде кайда гына йөрмәдем.
Күңелемдә арыш —
Сары сагыш.
Башак шавын ишетәм төннәрен,
Узса җилләр исеп,
Дулкынлана ничек,
Офыкларга җитеп офыктан.
Күпме җырлар оттым
Һәм оныттым,
Тик арышлар җырын онытмам,
Дулкынлана арыш,
Басуларда сагыш,
Көннәр инде көзгә авышкан.
Авылым кырларына
Мин һаман да
Сезне сагынып кайтам, арышлар.
Язмышның юллары шулай
Йөрмә читтә ялгышып
Гомерләрең узар шулай
Чит җирләрдә адашып.
Олы юлдан ярсып, ярсып чаба
Гомернең йөгерек атлары,
Бәхет бит ул, якын дуслар белән
Тормыш юлын бергә атлавы.
Тормышның әлегә башы,
Мәхәббәте мәңгелек.
Матур җырлар белән бизик,
Бүләк итик изгелек.
Хушлаштың да китеп бардың,
Аерылу авыр бит…
Күзләреңнең нурын
Йөрәгемә салыйм,
Тукта, дустым, сабыр ит!
Йөрәгемә салкын карлар ява,
Авыр башым түбән иелә.
Иңнәремә хаталарым өчен
Үкенүләр таудай өелә.
Бер ананың газиз балалары
Тәгәрәшеп, уйнап үстегез
Шатлыгын да, хәсрәтен дә күреп
Бергәләшеп буйга җиттегез
Хәтфә таулар, яшел үзәннәрем,
Җир җиләге пешкән болыннар…
Туган якта мине былбыл иткән
Үзем генә белгән җырым бар.