Хатынга булмый ярап
Тәмәкене тартмадым, тартмадым,
Эчә идем — ташладым, ташладым. Эх!
Ах, шулай да эш харап:
Хатынга (бичәгә) булмый ярап.
Тәмәкене тартмадым, тартмадым,
Эчә идем — ташладым, ташладым. Эх!
Ах, шулай да эш харап:
Хатынга (бичәгә) булмый ярап.
Җан эретер ягымлы да
Хатын-кызлар бәйрәме,
Кемдер сиңа бүләк итәр
Хуш исле гөл бәйләме.
Эх, бер уйнап җибәр әле
Без яраткан көйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят кызлы өйләрне.
Эч пошырып иртә яткан,
Уят чибәр кызлы өйләрне.
Эх, атла урам уртасыннан,
Без килгәнне күрсеннәр.
Без кырыкка җитмәгән бит,
Карт дисәләр — дисеннәр.
Кырыкка җитмәгәнбез,
Карт дисәләр, пускай, дисеннәр!
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.
Дивана мин, дивана,
Дөнья белән куанам (юанам).
Дөнья минем — үз өем,
Дөнья моңы — үз көем.
Бала чакта, зәңгәр күккә карап,
Бармы синең уйга батканың?
Төрле сүрәтләргә керә-керә,
Зәңгәр күктән болыт акканын
Бармы синең карап ятканың?
Кушылмаска юллар аерылды.
Сүнде соңгы өмет чаткысы.
Эчтән генә моңсуланган чагым
Хәтерләтеп ялгыз аккошны.
Сугыш бетеп күпме еллар үткән,
Әле һаман сызлый яралар.
Сөйгәннәрен көтә тугры кызлар,
Ә улларын көтә аналар.
Йоклый кала сабый бала сымак,
Кемдер күрә татлы төш кенә.
Җаным синнән юлым төшми тора,
Гел табыла сәбәп эш кенә.
Илгәзәк күңелем давылга бәрелгәч,
Изге уй-максатым челпәрәмә килгәч,
Аптырап калдыммы юлымда сөрлегеп,
Сөюдән төңелеп,үзәгем өзелеп?