Мәхәббәт язлары
Туган җиргә язлар кайта,
Гөрләвекләр шаулатып.
Сыерчыклар җырлар җырлый,
Күңелләрне дулатып.
Мәхәббәт энҗеләре
Киткәндә оялып кына битемнән килеп сөйдең
Керфек очларың чыклардан чыланган иде синең
Мәхәббәт шушыдыр
Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.
Мәхәббәт шаяртмый
Чакырдым янына,
Килеп җитмәдең.
Гөл чәчәк гөлләрен —
Бүләк итмәдем.
Югалтым мин сине,
Югалтың син мине.
Синдәме, миндәме,
Килер үкенеч.
Мәхәббәт шатлыгы
Йөрәккәем синен яннарыңда,
Тоясыңдыр аның ялкынын.
Вакытлыча түгел, гомерлеккә
Яратам шул сине, алтыным.
Мәхәббәт чәчәге
Яран гөлем чәчәк атты
Язлар җиткәнне тоеп.
Үсә ике кызыл чәчәк
Бер-берсенә баш куеп.
Мәхәббәт хисләре
Яшел хәтфә болыннарда
Эзләдем эзләреңне.
Кошлар миңа кабатлыйлар
Мәхәббәт сүзләремне.
Мәхәббәт урманым (Тынгысыз мәхәббәт урманым)
Шауладың, мәхәббәт урманым,
Нинди наз-моңнарга уралдың?
Бар дөнъя уянды сискәнеп,
Күңелем тынлыгын урладың.
Мәхәббәт ул булмый җавапсыз
Күзләреңнән күрәм, күзләреңнән,
Син дә мине, син дә сөясең!
Бер тутырып миңа кара дисәм,
Башкаеңны түбән иясең…
Мәхәббәт теләгез
Атылган йолдызлар артыннан атылдык,
Теләдек бәхетле булырга.
Ихластан вәгъдәләр бирештек,
Бирештек гомергә янәшә калырга.
