Язлар кайтты
Синең белән язлар кайтты миңа,
Җырлар килде язлар артыннан.
Гел башкача ачылып китте дөнья,
Гел башкача көнем балкыды.
Синең белән язлар кайтты миңа,
Җырлар килде язлар артыннан.
Гел башкача ачылып китте дөнья,
Гел башкача көнем балкыды.
Урман юлы буйлап туган якка,
Кайтып киләм таңнар аткан чакта.
Юлга ауган каен. Кемнәр кискән,
Нинди давыл, нинди җилләр искән?
Су буенда кыяк үлән
Язын булмый торгандыр.
Бәлки ул да таңнар белән
Мине уйлый торгандыр,
Мине уйлый торгандыр.
Кызара инде миләшләр,
Ни көтә тиле күңел?..
Әйтерсең, әле гел яшьләр,
Әйтерсең, илле түгел.
Мин яратам сине, Татарстан!
Ак карларың барга яратам.
Күк күкрәп, яшен яшьнәп яуган
Яңгырларың барга яратам.
«Сөям!..» диеп, «Көям!..» диеп
Иөрмә син артларымнан.
Башка берәү йөрәгемдә,
Башка берәү җанымда!
Аерылышыр минутлар җитә,
Сөю газабы йөрәкне өтә.
Айлар узармы, узармы еллар
Күңелем сине, гел сине уйлар.
Күзләреңнән күрәм, күзләреңнән,
Син дә мине, син дә сөясең!
Бер тутырып миңа кара дисәм,
Башкаеңны түбән иясең…
Сиңа ярты җаным ярып бирәм,
Бөтенесен бирсәм — үләрмен.
«Юләр икән!» («Юләр дә бу!») диеп аптырама,
Сине яратканга юләрмен.