Насыйп яр
Сызгырып ла искән җилкәйләрне,
Җил тузгыта диеп белмәдек.
Кая гына барсак, ни күрсәк тә,
Кеше көлдереп лә йөрмәдек.
Назлы гөлкәем
Сөям, бел, сине,
Сөям гел сине.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде;
Гөлкәем, бәгырем,
Нишлим соң инде?!
Назларыңа сусадым
Басмаларда торам, аккан суга карыйм,
Елга булып вакытлар ага.
Төнге күккә карыйм, йолдызларны саныйм,
Ялгыз айдай гомерләр ага.
Мөнирәм
Яшьлегемә ямь бирә
Җан бизәгем, Мөнирәм.
Бер көн генә торми торсам
Саргаерга өлгерәм.
Әй, сыулым, Мөнирәм!
Кочак-кочак гөл бирәм.
Күзләремә бер кара син
Назларыңа тилмерәм.
Мөмкинлек бир
Бир миңа бары бер мөмкинчелек,
Күзләреңә синең карарга,
Бер генә мөмкинчелек бир миңа,
Аңларың син шул чак барын да.
Мөмкин түгел
Аймылышкан юлларымда,
Кайсы илләрне гизсәмдә.
Уйларымнан чыкмыйсың һич,
Кай тарафта йөресәң дә.
Мөмкин түгел мине уйламауың,
Мөмкин түгел мине яратмауың.
Мөмкин түгел, мөмкин түгел,
Мөмкин түгел.
Мөкиббәннәр киттем
Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.
Мәңгелеккә яраттым
Чәчәкләрнең сутын җыеп,
Моңнарымнан кәрәз коям.
Бәхетле, дип үзем тоям,
Бал корты — мин, кәрәз — оям.
Мәңгелеккә кил, иркәм!
Йолдыз балкый нурланып
Аяз күкнең йөзендә.
Син балкыйсың күңелдә,
Гашыйк булдым үзеңә.
Мәңгелек мәхәббәт (өченче вариант)
Еракларга киткәндә дә азга
Өзгәләнеп нигә сагынам?
Тәүге күргән кебек, шашып-ярсып
Күрәсем килә сине яңадан.
