Сөясем килә
Йөрәктәге хисләремне
Моңнарга саласым килә,
Сөюемнең яктылыгын
Җырларда әйтәсем килә.
Йөрәктәге хисләремне
Моңнарга саласым килә,
Сөюемнең яктылыгын
Җырларда әйтәсем килә.
Исеңдәме яңгыр яуды
Наратлар урманында.
Юк, яумады ул, җырлады ул,
Без икеү турасында.
Керфегеңнең озын күләгәсен
Шаян күзләреңдә уйнатып,
Йөрәгемә гөлләмәләр салдың,
Зәңгәр күзләреңнән ук атып
Еракларга киткәндә дә азга
Өзгәләнеп нигә сагынам?
Тәүге күргән кебек, шашып-ярсып
Күрәсем килә сине яңадан.
Таңда сөләдем серемне
Күзен ачкан гөлләргә.
Җил булып сибелсен хисем,
Барып җитсен сөйгәнгә.