Син дип яшим
Сине уйлыйм, сине назлыйм–
Син дип яшим дөньяда.
Син дип кенә яшәүләрне–
Телим шуны сиңа да.
Сине уйлыйм, сине назлыйм–
Син дип яшим дөньяда.
Син дип кенә яшәүләрне–
Телим шуны сиңа да.
Юлыма чыгасың,
Кулларын сузасың,
Оныттым(ң), кадерлем, дисеңме (дисең дә)?
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә, исемдә.
Әгәр мөмкин булса, синең белән
Аерылмас идем бер көнгә.
Яннарымда гына тотар идем, иркәм,
Бирмәс идем бүтән беркемгә.
Рәхәт, бәгърем, миңа синең белән,
Керфекләрең битне кытыклый.
Күз карашың гүя мине сыйпый,
Елмаюың мине култыклый.
Мин бит җирдә син дип кенә яшим,
Синең нурың балкый күңелдә.
Син булганга шулай ләззәтле дә,
Күңелле дә яшәү бу җирдә.
Сагышымдай саркып ага,
Черле чишмә алдымда.
Син генә юк,
Син генә юк,
Син генә юк янымда.
Үтә айлар, еллар,
Туа яңа җырлар.
Минем җырым һаман үзгәрми.
Кем соң минем иркәм?
Йөрәгемдә йөртәм
Аңа дигән сөю сүзләрен.
Гөлбакчада чәчәкләнә
Хуш исле сирень генә.
Бакчада сирень, күңелемдә
Син генә тик, син генә.
Төссез генә барган тормышымны
Алсу гөлгә күмеп килдең син.
Шат елмаеп чыккан кояш кебек,
Ходай биргән бәхет идең син
Болытка әйләнеп, артыңнан йөгердем,
Теләсәң — учыңда кар булып эрермен.
Кар булсам — каралмам, боз булсам — бозылмам,
Мин мәңге картаймам — янымда син булсаң.