Син булсаң янымда (беренче вариант)
Мин — ялгыз дулкын,
Син — коткарыр ярым, —
Киң күкрәгеңә
Ничекләр башны салыйм.
Син булсаң
Гел бәхетле булып булмый
Бик бихетсез көннәр бар.
Мендәр читен юешләтеп
Елап чыккан төннәр бар.
Син булганда (икенче вариант)
Әллә күпме гомер үтеп киткән,
Әллә кемнәр күптән онтылган,
Бик күп йөзләр, күзләр арасыннан
Тик синеке генә сакланган.
Син булганда (беренче вариант)
Син булганда, күгем балкый минем —
Дөньям тула якты хис белән;
Үбеп озатуым иртә таңнан
Бәхет булып кайта кич белән;
Син булганда (өченче вариант)
Йөрәгем сиңа тартыла,
Яратам, янам, көям.
«Син җаным сайлаган ярым,
Үземә тиңем», — диям.
Син бит минем парым
Кавыштырды безне ямьле язлар,
Шаһит аңа күктәге йолдызлар.
Йөрәктә кабынды сөю кайнар,
Онытылмый бер дә тәүге таңнар.
Син бит минем очар канатым
Сине генә сөям, бердән-берем диям,
Матурым дип көндә кабатлыйм…
Җилләр каермасын, язмыш аермасын,
Син бит минем очар канатым…
Син биергә мине чакыр
Сиңа гына карый күзем,
Бетмәс кебек сөйләр сүзем.
Матур көйне көйләр идем,
Ихлас сүзне сөйләр идем.
Син белмәдең
Син белмәдең,
Шашып яңгыр койган чакта
Каеннарның яфракларын үпкәнем,
Ялан аяк, син йөрөгән эздән генә
Чәчләремне җилгә тиреп үткәнем…
Син белмә
Сиңа гына дигән бу хисләрем
Энҗе булып җилгә сибелә.
Яшерен генә өзелеп сөюемне
Җилләр генә белсен, син белмә.
