Синең түган көнең
Чакырырсың дип көтсәм дә,
Үзем килдем, түзмәдем.
Елны елга ялгый-ялгый,
Гомер үткән — сизмәдем.
Соң мәртәбә, соңгы кабат
Чәчәк тотып кулларыңа,
Чыкма башка юлларыма.
Кунак булып уйларыңа,
Килдем синең туйларыңа.
Су юлы (беренче вариант)
Су буенда акбүз атлар
Бар да каеш нукталы;
Сагынмам дип әйтмә, җаныем,
Сагынырсың, тукта әле.
Сылукай
Дулкын-дулкын булып кала
Агымсудан су алсаң.
Үкенерсең, Сылукаем,
Күз алдыңнан югалсам.
Сәфәр
Сәфәр чыксам ерак юлга,
Каерылып карыйм артка.
Китсәм ерак, яна йөрәк —
Калырсың кебек ятка.
Сәяхәтче җыры
Таныш түгел юллар буйлап
Мин озак йөрдем.
Туган ягым күренерме дип,
Тауларга мендем.
И гүзәл туган ягым,
И ямьле туган ягым,
Тау башында бакча булып,
Төшемә кердең.
Табигать балалары
Җилкәдә — поход биштәре,
Күңелдә — серле уйлар.
Безнең хыял, шатлык эзләп,
Дөньяны мең кат буйлар.
Такыялар
Чәчәкләрнең матурларын сайлап,
Такыялар үрдек болында.
Шул чәчәкләр исе килә сыман
Иңнәремә салган кулыңнан.
Сау бул инде, хуш, мәхәббәтем!
Син дип, җаным, башка җан атмам,
Элеккечә өзелеп яратмам.
Акылымны җуеп тилмермәм,
Артларыңнан башка йөгермәм.
Саубуллашу (икенче вариант)
Гөлләр арасында үскәнгәме,
Бигрәкләр дә матур икәнсез!
Әллә йолдызлардан төшкәнгәме
Йөзегездә нурлар исәпсез!
