Онытты дип уйлама
Асыл кошлар кунып сайрый
Яр буе талларына.
Күзем йомсам, бергә чаклар
Килә күз алларыма.
Көн артыннан көннәр үтә,
Сагынып көткән чагым.
Кавышыр көннәр килерме?
Әйт әле, зифа талым.
Рәис Гыймадиев
Синең түган көнең
Чакырырсың дип көтсәм дә,
Үзем килдем, түзмәдем.
Елны елга ялгый-ялгый,
Гомер үткән — сизмәдем.
Эх, бу күңел
Килче иркәм күл буена,
Ялдырма кил инде.
Шул мәхәббәт утларында,
Янып үләм бит инде.
Моңлы язмышым
Киләчәккә уйларым бар, якты уйларым.
Сезнең белән үтсә иде гомер юлларым.
Көтәм!
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.
Көзге туйлар
Кошлар сайраудан туктагач,
Алтын көзләр дә җитә.
Якынайган көзге туйлар,
Кыз күңелен җилкетә.
Казанымда килә яшисем
Туар җирен кеше сайлый алмый,
Кайда тели — шунда яшәсен.
Шәхсән үземнең тик мәркәземдә,
Казанымда килә яшисем.
Ни хәл итимен
Кочагыңда эре тамыр идем
Булсам әгәр гүзәл кар кызы.
Ямьле язлар бүләк итәр идем
Эгәр булсам утар кыр казы.
Иделкәй
Идел суына карыймын,
Каеннар арасыннан.
Дулкын-дулкын булып ага,
Гомерем ага сыман.
Белсәң иде хәлемне (Елама каен)
Каеннарның кайрысында
Нигә кара төрткеләр?
Сүнгән хисләрне уятып,
Синнән хатлар килделәр.
