Язмыш түгел
Бергә уйнап үстек балачактан,
Тугры дуслар идек, иң якын.
Егет булып җиткәч сөю килде,
Йөрәкләргә салып ут-ялкын.
Бергә уйнап үстек балачактан,
Тугры дуслар идек, иң якын.
Егет булып җиткәч сөю килде,
Йөрәкләргә салып ут-ялкын.
Көтмәгәндә кабындың син җанда,
Көтелмәгән яну бу утлар.
Кышларыма буран булып килдең,
Язларымда ләйсән булып кал.
Алсу таңнарда мендек талларга
Без бергәләшеп, яшьлек дусларым.
Сокландык көнгә, тыңладык бергә
Туган якның моңлы кошларын.
Яңгыр тамчысы төшмичә,
Чәчәк ачылмас;
Җырламыйча, йөрәгемдә
Ялкын басылмас.
Син яшь, диләр, һәрвакыт яшь күңелле, диләр,
Көннән-көн яшәрәсең, дип, миннән көнлиләр;
Яшәрәм, дусларым, чөнки гүзәл яшьлеккә гашыйк мин,
Шуңа күрә картаерга бер дә ашыкмыйм.
Әкрен генә кояш бата,
Күктә калка йолдызлар.
Җырлар җырлап, эштән кайта
Яшь егетләр, яшь кызлар.
Безнең үткән көннәр,
Йокламаган төннәр
Искә төшә еллар үтсә дә.
Үскән чагыбызда
Без салган сукмаклар
Күптән инде җуелып бетсә дә.
Гомер үткән саен яшәрә күңел.
Ул шулай мәңгегә
Шиңми торган гөл.
Яшәгән саен яшисе килә,
Яшәреп яшисең
Чын дуслар белән.
Кая барма — җирдә матурлыклар,
Без — шул Җирдә туып үскәннәр.
Безгә кадәр, безгә кадәр дә бит
Җиргә күпме килеп киткәннәр.
Тәңкә карлар, тәңкә карлар
Чәчәктәй коела…
Ак чәчәкләр яуган кичтә
Дуслар бергә җыела.
Дуслар белән генә табын
Ямьле тоела…