Авылым урамнары (икенче вариант)
Авылымның урамында
Калды сабый чакларым.
Шул сабый чак сукмакларын
Эзләсәм дә тапмадым.
Авылымның урамында
Калды сабый чакларым.
Шул сабый чак сукмакларын
Эзләсәм дә тапмадым.
Таллары шаулый җилләрдә,
Көйли күрешү көен.
И минем туган авылым,
И минем туган өем.
Мин ачылып килгән чәчәк,
Син да бөредә генә.
Кулларыңа кагылу кая,
Киләм күрергә генә.
Туган якка кайттым әле менә,
Сагындырган читтә гел йөреп.
Хәтирәләр уяу һәр тыкрыктан
Балачагым чыга йөгереп.
Кайтам туган якларыма,
Җилемен буйларына.
Магаш тауы сагыш булып
Сарыла уйларыма.
Авылым — Балыклы Чүкәй,
Туган авылым минем.
Синдә минем әти-әни,
Нигезем, туган җирем.
Сызылып таңнар аткан чакта
Сине сагына күңел.
Җәйге айлы кичләреңне
Сагынмый мөмкин түгел.
Зур араны, бер мизгелдә,
Узып киләм мин синең каршыңа.
Табигатьең күңелемдә,
Ямь түгелә авылым ягына.
Чит-ят илләрдән, ерак җирләрдән,
Кайтып та кергәнем юк.
Синнән дә якын, синнән дә якты,
Авылны күргәнем юк.
Кайткан саен ерактан туган якларга
Күңелемдә җырлар ярала.
Елмаеп каршы алса әнкәем мине,
Барлык сагышларым тарала.
Таулары ерактан сәламләй,
Ак каеннар юллар күрсәтә.
Минем өчен якынсың һин, авылым минем,
Озын-озын юллар үтсәм дә.
Исламголыма, авылкаема.
Мең-мең бәхет юллар чакта,
Ягым, сиңа тиң калам.
Авылның яшел чирәмен
Сагына һәрбер балаң.