Авылым (беренче вариант)
Ай сүрелеп кенә көн яктыра,
Ядкәр итеп сагынып миләргә.
Өянкеләр сәлам әйтеп тора
Таң алдыннан искән җилләргә.
Ай сүрелеп кенә көн яктыра,
Ядкәр итеп сагынып миләргә.
Өянкеләр сәлам әйтеп тора
Таң алдыннан искән җилләргә.
Әйләнәм дә кайтам сиңа туган якларым,
Берге кайта,ялан аяк, бала чакларым.
Мине сагынып итсә кебек җылы җилләрең,
Тәрәзләрдән котә кебек әнкәй кузләре.
Менә тагын сиңа кайттым, авылым,
Гади генә кызың хыялый.
Шатлыгыннан шашып тибә йөрәк,
Күкрәк читлегенә сыялмый.
Тагын кайттым әле авылыма —
Төшләремә кереп йөдәтте.
Бәлки ял иттерер авылым өе
Сагынулардан арган йөрәкне.
Ятып калды яуда, туган авылым,
Имән кебек батыр ирләрең.
Шатлыгын да күрдең, кайгысын да,
Сыгылмады ләкин иңнәрең.
Авылымны чыгып киткән чакта
Ак каеннар калды озатып.
Авылымнан җырлый-җырлый киттем
Каеннарны кистем елатып.
Авыруыма табиб кирәк түгел,
Йөрәгемнең беләм дәвасын:
Һәр ел саен кайтып иснәп киләм
Авылымның чиста һавасын.
Язгы кояш нурын сибә
Мин барыр юлларыма.
Кайта һәр көнне күңелем
Сәвәләй авылына.
Шау-шулы шәһәргә бәйле
Булса да шул язмышым,
Һәр җәйне тыңларга сусап
Кайтам авылым тавышын.
Алма бакчасына кереп,
Эзлим син гүзәлемне.
Эзләмә, таба алмассың, дип,
Өзәләр үзәгемне.