Юрүзән
Таулар, ташлар ярып борылып-борылып,
Юрүзәнкәй бик шәп агасың;
Көчле гайрәт белән дулкыныңны
Биек ярларыңа кагасың.
Венер Мөхәммәдиев
Әткәй (өченче вариант)
Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.
Сагышларым туган якта
Туган якны кем сагынмый, кем юксынмый,
Шул якларга өзелеп карап кем үксеми.
Көн дә кайтам уйларымда туган якка,
Моңнарымны көйгә салам синең хакта.
Бер кайтасы иде туган якка…
Менә тагы киттем еракларга,
Туган ягым, синнән аерылып.
Туган ягым, синнән аерылып,
Сөйгәнемне синдә калдырып.
Ачытау
Ачытаудан көтеп алдым
Сызылып таңнар атканын.
Күңел җырлый, сайрый тургай,
Талмасын канатлары.
Авылым хәтирәсе
Туган якка кайттым әле менә,
Сагындырган читтә гел йөреп.
Хәтирәләр уяу һәр тыкрыктан
Балачагым чыга йөгереп.
Уйларым — хыялларым
Еллар аша кире кайтам,
Туган туксаннан узам.
Яңа пешкән икмәк исен
Тагы тойгандай булам.
Бер күрешеү — үзе бер гомер
Ак юлларым алда,
Әй йөрәгем талма,
Талма инде ярсып кабынып.
Кайтам моңлы илгә,
Туып үскән җиргә
Якын дусларымны сагынып.
Юкка үпкәләмә (Аңла инде)
Күңелкәем канатланды
Сине тәү күргән чакта;
Хәзер яна йөрәккәем
Уйлаcам синең хакта.
Каеннарга сарган мәхәббәтем
Сирпеп карап үзәкләрне өзде
Сагыш тулы моңсу күзләрең.
Каеннарга сарган мәхәббәтем
Өзелеп көтә сине, гүзәлем.
