Табыну
Әллә нигә караңгыда түгел
Якты чакта күбрәк абынам.
Тик шулай да бөтен гомерем буе
Мин кояшка, көнгә табынам.
Әллә нигә караңгыда түгел
Якты чакта күбрәк абынам.
Тик шулай да бөтен гомерем буе
Мин кояшка, көнгә табынам.
Тагын кайттым… нигә кайттым соң мин?
Кемнәр көтә монда, ниләр бар?
Яшьлек сукмакларын үлән баскан,
Дуслар киткән, көтми сөйгән яр.
Кайчан гына әле ярсып-шашып,
Йокыларын бүлеп кызларның,
Көмеш телле гармун моңнарына
Куша идек сөю җырларын.
Елгалары тар гына,
Елга яры — тал гына.
Ялгыз калган йөрәгемә
Сары сагыш сарыла.
Тал төбендә — талгын су,
Яшьлек чагым калган су.
Аерылмаска вәгъдә биреп,
Көмеш йөзек салган су.
Тамчылар тамчыга җыела,
Елгалар елгага кушыла,
Парлашып очучы кошларның
Канаты бәхете куш булла.
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Мин синнән киткән көннәрдә
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үткп язлар килгән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Син миннән киткән көннәрне
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үтеп язлар җиткән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Кайтавазы булып яшлегемнең
Су буенда гармун моңлана
Сагышларын салып йөрәгемә
Үткәннәргә китеп югала