Әйт, дускаем, әйт!
Дим өстендә ай нурлары
Йөзә моңлы җыр булып,
Төнбоеклар тирбәләләр
Ак чәчәкләрен йомып,
Дим өстендә ай нурлары
Йөзә моңлы җыр булып,
Төнбоеклар тирбәләләр
Ак чәчәкләрен йомып,
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Тау башында балкый бер кала,
Ул кала Өфе дип атала.
Яктырак яна йолдызлары:
Матурлар егет һәм кызлары.
Вәгъдә бирештек икәү басмада,
Сызалып таң атты, алсу тасмадай.
Парлашып йөзә аккошлар күлдә,
Кайда син җаным, җавап бир?
Алып кил миңа язның,
Чәчәкле алсу таңын,
Мәхәббәтнең сафын,
Энҗеләргә хасын,
Алып кил миңа тагын.
Таң атканда, саубуллашкан чакта,
Кулларымны куям кулыңа.
Хәтерлә син татлы минутларны,
Шул хисләрне ал син юлыңа.
Таң атканда, саубуллашкан чакта,
Кулларымны куям кулыңа.
Хәтерлә син татлы минутларны,
Шул хисләрне ал син юлыңа.