Ят күзләр тиде бугай
Бераз басылгандай идем,
Төшләремә ник кердең.
Әллә син дә үкенәсең —
Ямансулап бер көлдең.
Ятим иттең, әнкәй
Гомер бүләк иттең, ләкин балачагым
Ак биләүдәй назлап төрмәдең.
Балам дигән сүзең тилмереп лә көттем,
Елап чыга идем тәннәрен.
Яфрак җиле
Яфрак җиле исә каенлыкта,
яфрак яра инде каеннар.
Ниләр булды быел күңелемә,
Яфрак җиле искән чагында.
Яшел яулык
Әнкәемнең иңнәренә
Әткәем яулык салды.
Бу бәхетле мәлләрен
Хәтерем тотып калды.
Яшлегенә кайткан онытылып
Бик сагындым сине, бик сагындым;
Кул буена кил син кичкырын.
Тирбәләрбез моңнар дәрьясында
Тыңлаганда сайрар кош җырын.
Ялгыз көймә (беренче вариант)
Ялгыз көймә су кырында
Күптән инде мине көтә.
Ерак илгә — туган җиргә
Диңгез аша мине илтә.
Ялгыз каен (икенче вариант)
Авылымның урамыннан
Кемнәрдер гармун суза
Шуның көен көйли-көйли
Су буйларына узам
Ялгыз калу яман
Тәрәз төбендәге гөлләрем —
Сердәшем, сердәшләрем.
Әгәр мине ташлап син китсәң,
Ялгызым мин нишләрмен?
Ялгыз калып кара
Яшьләр тулса күзләреңә,
Шикләр туса күңелеңдә,
Өметләрең кинәт сүнсә,
Булалмабыз бергә, дисәң.
Ялгыз көймә (икенче вариант)
Берни сорама, тын гына
Күземә кара, ярым:
Күзләрдән дә белеп була
Күңелдә ниләр барын.
Ялгыз көймә бөтерелә
Һәм чайкала Иделдә.
Зур дулкыннар күтәрелә
Күңелемдә минем дә!
