Яшьлегем кояшы
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Яшь чактагы сукмаклардан
Яшьлегемне эзләдем.
Күпме генә эзләсәмдә
Таба алмадым эзләрен.
Куш тирәккә куш яулыклар бәйләдем мин,
Куш шатлыклар булып җилберләсен өчен.
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Бер әйләнеп кайтырсың дип,
Тирәкләргә башым идем иртә-кичен.
Шомыртлар белән узышып
Язлар саен ак чәчәктә,
Авылым алмагачлары,
Чәчәкләрне көнләштереп,
Гүзәл яши, гөрләп яши
Минем авылдашларым
Җил белән серләшкән каеннар
Яңарта яшьлегем хисләрен.
Шомыртлар ак шәлен ябынса,
Сагынам авылым кичләрен,
Сагынам, сагынам өзелеп,
Ялкынлы яшьлегем эзләрен.
Табигатьнең кырыктагы
Ялгыз хатын кебек чагы:
Көн дә яңгыр, көн дә җилләр яфрак куа.
Иртә-кичен күкләр соры,
Көндез сирәк кояш нуры.
Бу вакытта матур таңнар сирәк туа.
Караңгыда тынлык,
Сүнде сөю чаткысы.
Ул кабынмас кабат,
Тоймыйм йөрәк җылысын.
Көн әйләнде төнгә.
Яшим инде төшләрдә,
Томан аша берәү
Тели сыман өндәргә:
Җир-күкләрдә бар да парлы диләр,
Кояшның да тиңе–ае бар.
Кошларның да пар канаты була,
Ялгызларның гына пары зар.
Иртән торып күккә карыйм,
Очмасмы диеп кошларны
Кошлар аша хәбәр көтәм,
Баса алмыйм эч пошканны.
Икәү учак яккан идек,
Ярда балкып калды ул.
Ничә еллар сөю уты
Йөрәкләрдә янды ул.