Иртәнге хисләр
Җырлый-җырлый чыгам язгы таңда
Хәтфә кебек, Идел кыр сымак.
Иртән сайрый сабан тургайлары,
Җылы бирдең минем җырыма.
Җырлый-җырлый чыгам язгы таңда
Хәтфә кебек, Идел кыр сымак.
Иртән сайрый сабан тургайлары,
Җылы бирдең минем җырыма.
Нигә моңлы икән таңдагы җыр!
Ярып керде ул җыр йөрәккә.
Төпсез упкыннарга очкан мәлдә
Таяндым мин шушы терәккә.
Яфрак җиле исә каенлыкта,
яфрак яра инде каеннар.
Ниләр булды быел күңелемә,
Яфрак җиле искән чагында.
Тәрәземә төшкән ай нурлары
Сагыну сәламнәрем илтсәче.
Сөюләрем моңлы бер җыр булып
Күңелемдә чыңлап үтсәче.
Туган йортым алтын сарай түгел,
Юнып салган әткәй куллары.
Шушы йортның шушы тупсасыннан
Башландылар минем юлларым.
Язлар җиткәч утыртым мин
Өй артына бер миләш.
Күңелләрем юксынганда
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Таң атса кош сайрый,
Ул кояшны сагынган.
Җыр җырлап шул коштай
Кил син яшьлек языннан.
Чәчәк тамыры
Туфрактан сут ала.
Минем күзләрем
Тик сиңа уктала.
Гомер үтә димә,
Башларыңны имә,
Язлар әле тагын килерләр;
Җан сөйгәнем сиңа
Чәчәк тотып килсә,
Күңелдәге ташлар эрерләр.
Иң бөек сүз әйтелмәгән,
Иң бөек көн әле ул алда.
Килер ул көн, килер иң зур бәйрәм,
Туй ясарбыз шаулап урамда.