Калыр идем…
Зәңгәр диңгезкәем, җитезкәем,
Нигә шулай ярсып чабасың?
Ярсуларың хәзер миңа күчте
Белсәң икән бераз чамасын?!
Туган җир
Калмыя
Урман кырына урнашкан
Авылым минем Калмыя.
Туган якларын күрергә
Кемнәр кайтмый калыр, я?
Кайтырсыз әле бер
Читләргә китәсез —
Ник алай итәсез,
Үзәкләрне нигә өзәсез?
Сез кайсы илләрдә,
Сез кайсы җирләрдә,
Сагынмыйча ничек түзәсез?
Кайтырмын!..
Һаваларда болыт,
Ак җилкәннәр булып,
Кая бара, кая агыла?..
Юк, йөрмәмен озак,
Чит жирләрдә чыдап,
Кайтырмын мин туган ягыма!..
Кайтырмын
Бер кайтырмын туган якларыма,
Искән җилләр булып кайтырмын.
Урал буйларыннан гүзәл җирне
Табалмадым диеп әйтермен.
Кайтыр юллар бар
Әйди матур тормыш,
Ялгышмаса язмыш,
Безгә дә бер кайтыр юл ятыр…
Безнең яшьлек җыры —
Язгы кояш нуры
Бөреләрне назлап уятыр.
Кайтыр нигез калмагач
Туган өйнең түрләрендә
Үстек, үсеп буй җиттек.
Үстек, үсеп буйлар җиттек,
Таралыштык та беттек.
Кайту (Авылга кайтканда)
Ялан тәпи баскан эзләремнең
Җылысына карлар яугандыр,
Авыл башындагы нәни инеш
Кар көртенә күмелеп калгандыр.
Кайттыңмы, балам?
Тәрәзәләр өйнең күзе
Өйләр яулыклы әни
Туган йортка кайтсам мәнә
Туган йортка кайтсам мәнә
Йөрәгемдә әллә ни?
Кайттым туып-үскән якларга
Кайттым туып-үскән якларга,
Сагынып кайттым бала чакларга.
Әллә нигә күңел,
Үрсәләнеп бүген
Җилгән төсле саплар атларда.
