Ах, чишмәкәй!
Туган телләремдә җырлый-җырлый
Чылтырап аккан чишмә буенда,
Талир тәңкәләрен чылтыратып,
Әнкәм йөргән төсле тоела.
Туган телләремдә җырлый-җырлый
Чылтырап аккан чишмә буенда,
Талир тәңкәләрен чылтыратып,
Әнкәм йөргән төсле тоела.
Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.
Давылларда очты ал яулыгым, Бәлки, табалырсың ишкәен. Яшьләй сөйгән ярым ятка калды, Әйтегезче, дуслар, нишләем? Аның йөрәге дә юксынудан Сызланадыр кебек гомергә. Ара ераклаша, тик нигәдер Кавышырбыз кебек күңелгә. Ник моң булып кердең тормышыма, Нур сипмәгәч таңнар аткандай? Әмма сүнмәс рухым һаман көчле, Дәрья суы ташып аккандай.
Мең упкыннар кичеп сиңа кайттым,
Киң дарьялар аша ашкынып.
Кайттым кичеп сиңа еллар аша,
Дулкын-дулкын сагыш ташкынын.
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Көзге җилләр ачы була диеп,
Курыкмаслар асыл кошларым.
Җилләр исә диеп, камыш булып,
Сыгылмасалар минем дусларым.
Таң алдыннан бер сандугач сайрый,
Дуска тиңләп ялгыз тирәкне;
Нигә соңлап килдең, сандугачым (асыл кошым),
Дулкынлатып моңсу йөрәкне?
Бер кайтырмын туган якларыма,
Искән җилләр булып кайтырмын.
Урал буйларыннан гүзәл җирне
Табалмадым диеп әйтермен.