Яшәт мине язларда

Ямьле язлар миңа бүләк итте
Мәхәббәтнең күптән көткәнен.
Бар булмышым белән тоям кебек
Иренеңдә синең яз тәмен.

Яңа ел вальсы (беренче вариант)

Ап-ак дөнья тынып калган, Тарафларда бетмәс сагыш. Яшьлегемне эзләп киләм, Син дә ияр миңа язмыш. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып йөрәгемә. Ерак еллар арасында, Сөйгәнемнең эзе калган. Син минеке, мин синеке Дигәннәре истә һаман. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып … Читать далее

Яшьлегемә кайтам әле

Без йөрегән сукмакларга,
Күптән инде карлар яуган.
Янып беткән учакларда,
Тик яшьлегем истә калган.
Хәтеремдә яшьлектәге,
Танышулар, очрашулар.
Таң алдыннан җырлашулар,
Өйгә тиклем озатулар.

Яшьлегемә кайтып барам (Яшьлеккә кайту)

Яшьлегемә кайтып барам, —
Мәхәббәтем янына,
Уйларымның зәңгәренә,
Хыялымның алына —
Мәхәббәтем янына.

Яшьлегемә кайтыр идем

Нинди ямьле безнең үзәннәр,
Түшәлгәннәр йомшак хәтфәләр;
Ал чәчәкләр, яшел үләннәр
Яшьлегемне хәтерләтәләр.

Яшьлегемә кире кайталмыйм

Дугаларга чиккән сөлге бәйләп,
Моңлы кыңгыраулар чыңлатып,
«Авыл көе»н җырлап чыгып киттем,
Унсигезем калды озатып.

Яшьлек белән

Диңгез булып һәрчак чабып булмый,
Ярлар тыя берчак ташкынны.
Уй-хисләрем дулкынланыр әле,
Яшьлегемә кайтсам ашкынып.