Авылдашка хат
Язгы сулар кебек ташып
Сүрелгән яшь чаклардан,
Туфрагында ятып калган
Былтыргы яфраклардан
Язгы сулар кебек ташып
Сүрелгән яшь чаклардан,
Туфрагында ятып калган
Былтыргы яфраклардан
Кайтам туган якларыма
Җырчы кошлар кайтканда,
Кошлар моңына кушылып,
Таңнар сызылып атканда.
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел — тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Агыйдел агышлары,
Зифадыр камышлары.
Агыйделнең, бер сылуы
Йөрәгем сагышлады.
Агыйдел сулары кебек
Тар сулар булмас инде.
Минем йөрәккәем кебек
Ярсулар булмас инде.
Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.
Язмышның юллары шулай
Йөрмә читтә ялгышып
Гомерләрең узар шулай
Чит җирләрдә адашып.
Көннәр үтә, еллар үтә, гомер үтә,
Хыялларда калды яшьлек чагым.
Шул яшьлектә, шул хыялда, янаса
Кире янмас яшьлек учагым.
Ничә еллар аша, урап юллар узып,
Яшьлек яры белән табыштык.
Күп ялгышлар аша, ялгызлыкка түзеп,
Бәхет өченгәме кавыштык.
Әй, газиз туфрагым, туып-үскән ягым,
Беләм синдә бетмәс моң барын.
Җәен-кышын тынмый чишмәләрем җырлый
Әнкәемнең бишек җырларын.