Яшьлек болыны
Әллә инде юри шаярасың,
Әллә инде миннән көләсең:
Күзләремне йомсам-күз алдымда
Болын буйлап җырлап киләсең.
Әллә инде юри шаярасың,
Әллә инде миннән көләсең:
Күзләремне йомсам-күз алдымда
Болын буйлап җырлап киләсең.
Язгы сулар кебек аккан гомер
Күңелләргә бетмәс моң сала.
Онытылмас яшьлек хатирәсе
Күңелләрдә кабат яңара.
Үтә көннәр, үтә еллар,
Яшьлек язым артта кала.
Былбылым да алсу таңда
Күңелемә (йөрәгемә) моңнар сала.
Яшь гомер бер узгач,
Кайтмый ул яңадан.
Тик минем яшьлек никтер кайтыр кебек;
Яшьлектә сөйгән яр,
Сагындым, килеп ал,
Сине көтәм һаман, дип әйтер кебек.
Чәчәккә күмелсен,
Кояшка үрелсен, —
Үстер син яшьлеген гөлләрен
Гомергә бер килә,
Кадерен бел генә —
Унсигез яшь тулган көннәрең.
Бик еракта калды минем,
Җырлап үскән яьшлек чагым.
Шул яшьлегем искә төшсә
Йөрәккәем ярсый (эрни) тагы.
Ерак язлар аша
Таныш казлар дәшә —
Үткәннәрдән алар кайтаваз.
Әмма синсез генә,
Әмма минсез генә
Болыннарга шаулап кайта яз.
Зәңгәр яулык болгап озатып калдың
Борма-борма юллар чатында.
Ара ерагая барган саен,
Мин борылып карыйм артыма.
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Яшь чактагы сукмаклардан
Яшьлегемне эзләдем.
Күпме генә эзләсәмдә
Таба алмадым эзләрен.