Елмаек бергә
Кыш җитте диеп кайгырмыйк,
Кышлар мәңгелек түгел.
Кышлар мәгелек түгел, дип
Җырлыйк әле бүген дә.
Кыш җитте диеп кайгырмыйк,
Кышлар мәңгелек түгел.
Кышлар мәгелек түгел, дип
Җырлыйк әле бүген дә.
Нигә син көләсең,
Бәгырьне теләсең?
Югыйсә син генә
Серемне беләсең.
Нигә син көләсең,
Көнләшеп үләрсең —
Кемнәрнең шатлыгын
Урталай бүләсең?
Ни булды җаныма, ни булды?
Әллә күк, әллә җир убылды?
Куаныч коесы корыды,
Калмады дөнъяның кызыгы.
Казаннардан гына ла килгән матур акбүз атка(й)
Утыртырга сөйгән лә җәрем җук:
Җаннарымны гына ла җарып кына бирер идем.
Үз җанымнан артык ла җаным җук.
Киләчәккә уйларым бар, якты уйларым.
Сезнең белән үтсә иде гомер юлларым.
Көзге ачы җилләр искән чакта,
Яфракларын койса ак каен,
Яшьлек ярларыңны сагынып, син,
Зинһар, моңаймачы, дускаем!
Баҗайларым арасында
Бар берсе, бик уңганы
Кулларында ут уйнаткан
Бар яктан да булганы!
Мин телим дусларга,
Көннәрнең яктысын,
Төннәрнең айлысын.
Күрмәсен башыгыз
Ялгызлык хәсрәтен,
Балалар кайгысын.
Кайгы-сагыш какса тәрәзәңне,
Авыр булса беркөн яшәргә…
Исләреңә төшер мин барлыкны,
Ирек бирмәм түбән төшәргә.
Мин бит синдә кояш күргән идем,
Җылытыр дип өшеткән җанны.
Күңелдәге ихлас яратуны
Тоялдыңмы икән син аны?