Сагыну җыры (сигезенче вариант)
Җәйге кичтә чыгам болыннарга
Икәү генә йөргән җирләргә.
Ул вакытлар калды микән ни соң,
Инде сагынып кына сөйләргә.
Җәйге кичтә чыгам болыннарга
Икәү генә йөргән җирләргә.
Ул вакытлар калды микән ни соң,
Инде сагынып кына сөйләргә.
Кыйгак-кыйгак…
Берәү моңлы җырлый.
Дәрьяларга китә сагышы,
Кыр казлары алдан белде мәллә
Аянычлы булган язмышны…
Мамык шляпам җилгә очырдым,
Ике баламны каргап очырдым.
Алты яшьләрдә уйнап йөрдек без,
Җиде яшьләрдә сак-сок булдык без.
Урал буе бик ямьле лә,
Урал суы бик тәмле;
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Син елмайсаң көн яктыра,
Яшә шулай көлеп кенә,
Зифа каен кебек кенә,
Тормышка ямь биреп кенә.
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Булды, җитте, син хәзер үзгәрә аласың,
Әле ясасаң бер хата, син үзгәрә аласың.
Бу гомер юлында әллә, әллә нишләп карарсың,
Соң булырга тиеш түгел, син үзгәрә аласың.
Бу дөньяга килгәч инде,
Китмәенчә юк шул чараң…
Мин бит, тере йолдыз сымак,
Балкып янар өчен озак
Мәңгелеккә китеп барам!
Кулларыма алып аккош каурыйларын
Су буйларын урап әйләнәм.
Дөнья моңга чумган, аңа ниләр булган,
Нигә сагыш калган җәйләрдә?