Әй, дәръя, дәръя
Дәръяларда ай-кояш бар, ай-кояш,
Дөньяларда ниләр бар, дип, кил сораш,
Дәръяларда (дөньяларда) таптым сагыш, таптым моң,
Җанкай-җаным, киңәшергә инде соң.
Дәръяларда ай-кояш бар, ай-кояш,
Дөньяларда ниләр бар, дип, кил сораш,
Дәръяларда (дөньяларда) таптым сагыш, таптым моң,
Җанкай-җаным, киңәшергә инде соң.
Йөрәгемнең сулкып сызлаганын
Әгәр дә бит баса белгәндә,
Сабый чәчәкләр дә үксеп-үксеп
Елашырлар иде эргәмдә.
Төнбоеклы күл буенда
Үсә икән биек тал.
Гомеркәең үтеп бара
Әйдә, җиңгә, биеп кал!
Бурап-бурап карлар ява,
Ап-ак булды аланнар.
Тик кып-кызыл яулыкларын
Салмадылар баланнар.
Сукмак салып бу тормышка
Үз юлым белән киләм.
Кайгылларда елап калам,
Бәхеткә ихлас көләм.
Өлгермибез, һаман өлгермибез без
Сандугачлар моңын тыңларга.
Һаман эштә, һаман мәшәкатьләрдә,
Вакыт та юк юк-бар уйларга.
Заман шундый, без ашыгып барабыз,
Ашыкмасаң — узып китәләр.
Тормыш шундый, һаман соңга калабыз,
Адым саен юлда киртәләр.
Төшләремә җылы яңгыр керә,
Бәхеткәме аны юрыйсы?
Агыйделдә калдың яңгыр булып,
Кулларымда кулың җылысы.