Изге көзге
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Батыр егет килә ат өстендә,
Аты уйный авызын тартканда.
Булат савыт кигән, сөңге тоткан,
Ташны яра (ташлар оча) уклар атканда.
Кемнәр килә җиргә, кемнәр китә…
Кемнәр китә җирдән, кем кала.
Киткәннәрне сагынып өзеләбез,
Калганнарга авыр булса да.
Сиңа кайткач, бик җырлыйсым килә,
Җырларым да бетмәс-төкәнмәс.
Җырламасам әгәр, туган авылым,
Сиңа биргән вәгъдәм үтәлмә
Хуш исләрен гөлләр сипкәндә,
Тәрәзәмне җилләр чирткәндә,
Карамадың нигә әйләнеп
Яннарымнан үтеп киткәндә?
Җырламагыз әле, әй, шул җырны,
Өзелә лә өзлә үзәгем.
Мөлдерәмә инде күңелләрем,
Авырлыклар белән түзәрмен.
Җыр яратам, ярсып бер җырласам,
Канатлам, күккә ашам мин.
Туган җиргә шатлык — бәхет яулап,
Ал таң булып, сызылып атам мин.
Төшләремә җылы яңгыр керә, керә,
Бәхеткәме аны юрыйсы, юрыйсы?
Агыйделдә калдың яңгыр белән,
Кулларымда кулың җылысы, җылысы.
Кулларымда кулың җылысы, җылысы.
Йөрәк әрнеп, сыкрап сызлаганда,
Яме бетсә барыр юлларның,
Бер җылы сүз җитә,
Бер җылы сүз җитә,
Җылы сүзе җитә дусларның.
Йөрәк әрнеп, сыкрап чатнаганда,
Мәгънәсе бетсә барыр юлларның,
Бер җылы сүз, тик бер җылы сүз,
Бер җылы сүзе җитә дусларның.
Бер җылы сүзе җитә дусларның.
Уңышлардан башың әйләнмәсен,
Авырлыктан сынма, дустым, түз!
Сагышны тарата, хисләре яңарта
Чын күңелдән әйткән җылы сүз.
Сагышны тарата, хисләре яңарта
Чын күңелдән әйткән җылы сүз.