Оныт инде йөрәк ярасын
Бер — бер атлы шат йолдызлар сүнә,
Безнең өчен алсу таң атар.
Үткәннәрдән үкенечләр кала,
Бик боекма, тормыш бик матур!
yun_11
Оныт дисәң
Өзгәләнә үзәк
Телгәләнә йөрәк
Күз алдыннан китми синең сын.
Ә син оныт дисең…
Миңа булган хисең
Тик мизгеллек иде мени соң?!.
Онтылмаган икән…
— Онытылган сөйгән яр, — дип,
Үз-үземне юаттым.
Очраттым да көтмәгәндә —
Ут бөркелде йөрәгемә,
Гүя барсын югалттым.
Озата кил
Сайра, сайра, сандугачым,
чиртмә-чиртмә талларында;
хыялыйлар иткән идең
мине яшьлек таңнарымда.
Маһисәрвәр
Челтәрле дә бал савытлы чын-чынаяк, Әсмәбикәй,
Тотма читләреннән дә, Маһисәрвәр, әй, ыуалыр,
Тотма читләреннән, Маһисәрвәр, әй, ыуалыр.
Миләш (дүртенче вариант)
Тәлгәш-тәлгәш миләш,
Булчы миңа сердәш,
Сары көздә туган җимешем.
Адашты бәхетем,
Көзләрдә өметем…
Бәхетемне эзләп килешем…
Миләш (икенче вариант)
Язлар җиткәч утыртым мин
Өй артына бер миләш.
Күңелләрем юксынганда
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Мизгелләр бүтәндер
Барсына да үзем гаепле дип,
Җәзаларын үзем күтәрдем.
Сиңа булган мәхаббәтем шул ук,
Үзем генә бераз бүтәнмен.
Мең рәхмәт
Урап алып мине язмыш җиле
Ничә тапкыр инде сынады
Сабыр гына мине көтә белдең
Тыныч кына гафу итә идең
Сөю чәчкәләрең сулмады.
Гел елмаеп төшкә керүеңнән
Мин көч алдым ялгыз чакларда
Авыр иде сиңа сизә идем
Якты көне көтеп түзә идең
Карамадың ләкин ятларга.
Менә сиңа Миләүшә (Миләүшә)
Күрше йорттагы Миләүшә —
Мин яраткан сылу кыз.
Тик ул озын, мин тәбәнәк,
Ул чая, мин кыюсыз.
Сандугачлар көнләшә.
Җырлап куйса Миләүшә.
