Оныта алмыйм
Күзләремне тутырып карап калам,
Син ерактан үтеп киткәндә.
Оныта алмыйм, бәгырем, оныта алмыйм,
Күзем төшми синнән бүтәнгә.
yun_11
Оныта алмассың
Хушлашсакта сөю булып,
Калырмын йөрәгендә.
Зәңгәр сагыш булып төнен
Керемен төшләреңә.
Оныта алмасам, нишләрмен
Сөн буйлары бөдрә урман,
Агыйделләргә җиткән.
Сөн буйларын, Чишмә авылын
Ник барып күрдем икән?!
Оныта алмам инде
Оныта дигән идем,
Уйламыйм дигән идем,
Күзләреңнең карашларын
Хәтердэн җуйган идем
Оныта алмам
Агыйделне иңләп, буйлап
Йөзәрсең үрдәкәем.
Ташлар булсаң, ташла бәгърем
Таш булса йөрәккәең.
Оныт, димә
Тик бер генә көлеп дәшкән идең,
Истәлеге калды озакка…
Онытканнар инде онытсыннар,
Ә мин риза татлы газапка.
Оныт әле аны
Минем яныма дип килгәндә ул
Ник чыгасың аның юлына.
Яратмый ул сине, сөя бары мине
Минем йөрәктә дә ул гына.
Оныт мине…
Оныт мине әгәр булдыралсаң,
Оныт сине өзелеп сөйгәнне.
Киткән юлларыңнан күз алалмый
Кайтыр микән диеп көйгәнне
Оныт, оныт сине сөйгәнне.
Оныт мине
Күңелемә язлар булып кердең,
Мәҗбүр иттең мине сөяргә.
Гашыйк булып айдай йөзләреңә,
Тели идем «җаным» дияргә.
Оныт инде…
Оныт инде мине мәңгелеккә,
Йөрәгеңнән алып ташла да…
Гафу итмә мине, гафу итмә —
Алыштырдым сине башкага.
