Яңа ел вальсы (өченче вариант)
Бар тирә-як сөттәй ап-ак,
Җем-җем итеп кар көлә:
Көмеш кыңгыраулар тагып,
Шатлык бөркеп, нурдай балкып,
Җиргә Яңа ел килә.
Бар тирә-як сөттәй ап-ак,
Җем-җем итеп кар көлә:
Көмеш кыңгыраулар тагып,
Шатлык бөркеп, нурдай балкып,
Җиргә Яңа ел килә.
Каридел буенда калам,
Каридел буйлары киң.
Күкләренең зәңгәрлеге,
Күкләренең зәңгәрлеге,
Чабый сафлыгына тиң.
Күрше йорттагы Миләүшә —
Мин яраткан сылу кыз.
Тик ул озын, мин тәбәнәк,
Ул чая, мин кыюсыз.
Сандугачлар көнләшә.
Җырлап куйса Миләүшә.
Мин белмимен җир шарының,
Синсез, минсез әйләнгәнен.
Беләм кайгы-шатлыгыңа,
Язмышыңа бәйләнгәнмен.
Язның тәүге чәчәкләрен
Бүләк иттем ятларга.
Кире кайтыр юллар юк бит
Шул ялгышкан чакларда.
Тынгы белми торган юлчы сымак,
Мин гизсәм дә бик күп җирләрне,
Тормыш юлларымда очратмадым
Синең күздәй серле күзләрне.
Кара карагаттай күзләре,
Карады да, бүлде уемны.
Иң кадерле йөрәк сүзләрем
Сихырлаган кебек тоелды.
«Син язмышым!» — дидем,
Килеп башым идем,
Белмәгәнмен сагыш көткәнен.
Йөрәктә ут-ялкын,
Янымда юк якын,
Килдең дә син киттең, көткәнем.