Таңдагы җыр
Нигә моңлы икән таңдагы җыр!
Ярып керде ул җыр йөрәккә.
Төпсез упкыннарга очкан мәлдә
Таяндым мин шушы терәккә.
Нигә моңлы икән таңдагы җыр!
Ярып керде ул җыр йөрәккә.
Төпсез упкыннарга очкан мәлдә
Таяндым мин шушы терәккә.
Язын сыерчыклар кайтып,
Оясын тапса,
Бакчаларда алмагачлар
Шау чәчәк атса,
Кояш көлсә, ай елмайса
Илем күгендә, —
Тибрәнә җыр дулкыннары
Минем күңелемдә!
Адашканда, юллар тапмаганда
Көнне караңгылык каплаганда
Адашканда төнге күккә кара
Төнге күктә якты юллар бар
Адашканда йолдызларга кара
Адашканда йолдызларга кара
Юл күрсәтеп яналар йолдызлар
Сине көткөн таңнар,
Кайда калды алар.
Хыялларга чумам
Чумам тын гына.
Җырларым да калды,
Тик исемең генә,
Ә йөрәктә калды
Сагыш моң гына,
Сагыш моң гына.
Көннәр буе сине уйлап йөрдем,
Көннәр буе уйлар эчендә.
Көндез истә, төнлә төштә күрдем,
Төштем микән әллә исеңә?
Керермен төшләреңә,
Төшәрмен исләреңә.
Минем генә исем китмәс
Синең ул хисләреңә.
Үткән төндә төштә күрдем сине:
Мин каршыңа, имеш, чабамын.
Кыска гына төшемә нигә кердең?
Бик күрәсем килә,
Бик күрәсем килә дәвамын.
Гел шулай керәсең төшемә:
Кулыңда чәчәкләр бәйләме,
Каядыр ашыккан җиреңнән
Карыйсың әйләнеп-әйләнеп.
Сине төштә күрдем — йөри идең
Сәхрәләрдә ап-ак күлмәктән.
Үпкә тулы күзләреңә бактым —
Ыңгырашу чыкты йөрәктән.
Пыялага зын-зын итеп
Яшь нурлар сибеләләр.
Керсен өйгә язгы хәбәр,
Ачылсын тәрәзәләр. Их!
Кайтканда каңгылдап казлар,
Акканда соңгы бозлар,
Тәрәзә юа кызлар әй, кызлар!