Тәрәзәңдә утың бар
Бу дөньяда төрле хәл бар
Ярату бар, оныту бар.
Сиңа киләм, тәрәзәңдә,
Тәрәзәңдә утың бар.
Бу дөньяда төрле хәл бар
Ярату бар, оныту бар.
Сиңа киләм, тәрәзәңдә,
Тәрәзәңдә утың бар.
И мөкатдәс, моңлы сазым!
Уйнадың син ник бик аз?
Син сынасың, мин сүнәмен,
Айрылабыз, ахрысы!
Төнбоеклы тирән
Күл ярлары чирәм.
Чирәмендә ятып ял итәм.
Күлнең суын буйлыйм,
Үзем сине уйлыйм,
Үзем сине сагынып көтәм.
Төнбоеклы күл буенда
Саклана безнең эзләр.
Текәп карыйлар шикелле
Миңа бик таныш күзләр.
Тәрәземә төшкән ай нурлары
Сагыну сәламнәрем илтсәче.
Сөюләрем моңлы бер җыр булып
Күңелемдә чыңлап үтсәче.
Төнге утлар, төнге утлар…
Калдылар еракларда.
Калды утлар, син дә калдың,
Кул болгап ерак ярда.
Яр буенда бергә йөргән идек,
Яккан идек бергә учаклар.
Төнге учак кебек дәшеп тора
Ай нурында йөзгән ул чаклар.
Бер күрдем, гомерлек истә калдың.
Күз карашың сары сагышларга салды
Сөю гөле сүрелмәскә тиеш мәңге.
Бер төн өчен бирер идем мин барысын
Кайда син минем шатлык
Истә син әле дә-ә
Бәхет без бергә таптык
Югалта күрмә.
Юкка икәнен дә аңлыйм,
Тик мин сине оныталмыйм
Син дә искә төшерә күр —
Бер булса да төшемә кер
Төшемә кер!
Көн дә кермә, бер генә кер!
Бер генә кер,
Кер генә, кер…
Таштугай ла, синең камышыңны
Җиз курайкай итеп тартаем.
Таштугай ла, синең кәккүгең юк,
Үз Уралкаема кайтаем.